Djöfull getur maður verið mislukkaður.. Hélt matarboð í gær, tja þetta var eiginlega ammæli fyrir Jón með sænska genginu. Hangikjöt, uppstúf og grænar baunir. Til vara eldaði ég kjúklingabringur, kartöflugratín og grískt sallat. Sumir smökkuðu á hangiketinu, aðrir ekki. Of feitt, of salt, of reykt. Að málsverð loknum tók ég eftir að einhverjir höfðu leift kjúklingi sem var semsagt ekki nógu steiktur! Fékk hrós fyrir sallatið.. Fékk leyfi til að bjóða krökkunum uppá íspinna. Fór inní barnaherbergi og gaf. Gestirnir störðu og spurðu hvort mér væri alvara að leyfa þeim að borða ísinn innanum allt dótið. Sumir sóttu börnin sín og skipuðu þeim að setjast inní eldhús. Þegar foreldrarnir sáu ísinn fengu þeir sjokk, því hann var OF skrautlegur, of góður..

Var pínu leið þegar gestirnir voru farnir. Ekkert hafði hitt í mark hjá mér.
Í morgun blasti við okkur vetrarland. Allt á kafi í snjó. Jafnfallnir einir 30 cm og enn snjóaði! Hafði mælt mér mót í öpna förskolen (fyrir heimavinnandi foreldra til að kynnast og fyrir börnin þeirra til að fá almennilegt barnaáreiti) en týpan hringdi á síðustu stundu og sagðist ekki treysta sér. Of mikill snjór. Ég dreif mig þrátt fyrir það. Nokkrir krakkar, tvær ungar mömmur sem voru að teikna og hlægja saman, ein feit mamma sem fór beint að borða ótrúlega sjabbí fíku sem ég hafði ekki nokkra lyst á. Fann mér blað
Vi Föräldrar og las án þess að nokkur yrti á mig í klukkutíma eða þangað til söngstundin byrjaði. Nokkuð skemmtileg fóstra galdraði allskyns dótarí uppúr stórum sekk og svo sungum við viðeigandi lög, um apa, stjörnu, jólasvein o.s.frv. Ákvað að best væri að hætta leik meðan hæst stæði þ.a. við kvöddum og drifum okkur út. Á útleið var mér litið í spegil og sá sjálfa mig með AlisKúper maskarann yfir hálft andlitið eftir snjókomu morgunsins.. No wonder!